Leniwy rodzic lubi odpoczywać i uczy dziecko na własnym przykładzie, jak o siebie zadbać. Uczy, że ładowanie akumulatorów jest tak samo ważne w życiu jak wszystko inne i nie trzeba mieć poczucia winy, kiedy chcemy zrobić coś tylko dla siebie.

Leniwy rodzic nie ma ambicji, żeby osiągnąć wszystko naraz i z tysięcy spraw, które powinny być zrealizowane "na już" wybiera te, które są najważniejsze.

Leniwy rodzic wie, że czas kiedy wszyscy są zmęczeni, zdenerwowani, śpieszą się itp. nie jest najlepszym czasem na wychowywanie dzieci i zostawia to na chwile, kiedy wszyscy się razem dobrze czują.

Leniwy rodzic daje dziecku przestrzeń do tego żeby rozwijało się we własnym tempie. Widzi też dzięki temu, jak wiele potrafi dziecko osiągnąć samo. Cieszy się razem z dzieckiem, kiedy potrafi odkrywać świat i pozwala się tym odkryciem zaskoczyć.

Leniwy rodzic uczy się dziecka i wkłada swoją energię tam, gdzie ma największą szansę na odpowiedni rezultat. Dlatego jeśli nawet pokazuje dziecku jakąś nową umiejętność to robi to dopiero wtedy, kiedy widzi, że dziecko jest na tą lekcję gotowe. Wie, że rozwój to nie wyścigi. A to dziecko, które nauczy się mówić zdaniami w wieku 1,5 roku nie jest w niczym lepsze od tego, któremu zajęło to rok dłużej.

Leniwy rodzic wie, że czasem trzeba się sprężyć i zainwestować wiele energii i czasu kiedy dzieci są małe, po to, żeby zaoszczędzić dużo, dużo więcej kiedy urosną.

Leniwy rodzic za każdym razem, kiedy dziecko robi coś "niedopuszczalnego" zadaje sobie pytanie: a co będzie jak nic nie zrobię? Może sam przestanie? I reaguje dopiero wtedy, kiedy odpowiedź brzmi: nie.

Leniwy rodzic dba o to, żeby bycie z dzieckiem sprawiało mu przyjemność. Rezygnuje więc z rzeczy, których naprawdę nie cierpi robić po to, żeby nie obciążać dzieci poczuciem jak bardzo się dla nich poświęca.

Leniwy rodzic pozwala sobie na popełnianie błędów i pomyłek, i nie traci czasu na ich nieustanne rozpamiętywanie. Ale z drugiej strony zastanawia się jak ich nie powtarzać, żeby niepotrzebnie nie psuć sobie humoru.

Leniwy rodzic stara się nie robić i nie mówić dziecku rzeczy, które później będzie musiał odkręcać. Czasem woli zamiast tego powiedzieć "nie wiem", "pozwól, że się zastanowię".

Leniwy rodzic sceptycznie podchodzi do wszystkich porad i doradców, którzy starają się go przekonać, ż musi się ciężko napracować, żeby porządnie wychować dziecko.

Leniwy rodzic wie, że dzieci rozwijają się same i przede wszystkim stara się nie przeszkadzać.

Agnieszka Stein